অৰণ্য যাত্ৰা
ভাব-বিষয়ক প্ৰশ্নোত্তৰ
১। চমুকৈ উত্তৰ লিখা:
(ক) বিদ্যালয়ৰ অষ্টম আৰু নৱম শ্ৰেণীৰ শিক্ষাৰ্থীসকলক কোনখন অৰণ্যলৈ নিয়াৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল?
উত্তৰ: বিদ্যালয়ৰ অষ্টম আৰু নৱম শ্ৰেণীৰ শিক্ষাৰ্থীসকলক কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানলৈ নিয়াৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল।
(খ) পল আৰু পাহি কোন কোন শ্ৰেণীত পঢ়ে?
উত্তৰ: পল নৱম শ্ৰেণীত আৰু পাহি অষ্টম শ্ৰেণীত পঢ়ে।
(গ) পলে কোনবোৰ কাম ছোৱালীৰ বুলি পাহিক কৈছিল?
উত্তৰ: খোৱা বাচন-বৰ্তন ধোৱা, ঘৰৰ আচবাবৰ ধূলি মচা আৰু ঘৰ সৰা আদি ঘৰুৱা কামবোৰ পলে ছোৱালীৰ কাম বুলি পাহিক কৈছিল।
(ঘ) লৰ্ড কাৰ্জন কোন?
উত্তৰ: লৰ্ড কাৰ্জন আছিল ভাৰতৰ ব্ৰিটিছ শাসনকালৰ এগৰাকী ব্ৰিটিছ ভাইচৰয়।
২। ল’ৰা-ছোৱালীৰ কামৰ পাৰ্থক্য দেখি পাহিয়ে মাকক কি কৈছিল? মাকে ইয়াৰ প্ৰত্যুত্তৰত পাহিক কি বুজনি দিছিল?
উত্তৰ: ল’ৰা-ছোৱালীৰ কামৰ পাৰ্থক্য দেখি পাহিয়ে মাকক সুধিছিল যে ল’ৰা আৰু ছোৱালীৰ কামবোৰ কোনে পৃথক কৰিলে? তাই দাদাৰ দৰেই পঢ়া-শুনা কৰে, তেন্তে দাদাই কিয় নিজৰ কাপোৰ জাপি নথয়, জোতা পৰিষ্কাৰ নকৰে, তিতি থকা গামোচাখন বিছনাত পেলাই থৈ যায় আৰু নিজে খোৱা কাঁহীখন নুধুৱে? ল’ৰাই নিজৰ কাম কৰিব নালাগে বুলি ক’ৰবাত লিখা আছে নেকি?
ইয়াৰ প্ৰত্যুত্তৰত মাকে পাহিক বুজাইছিল যে বয়স অনুসৰি প্ৰত্যেকেই নিজৰ প্ৰয়োজনীয় কামবোৰ কৰিব শিকিব লাগে। পঢ়া-শুনা কৰি ভৱিষ্যতে ভাল চাকৰি বা ব্যৱসায় কৰি ধন ঘটিলেও, নিজৰ প্ৰয়োজনীয় কামখিনি কৰিব নাজানিলে জীৱনত পৰনিৰ্ভৰশীল হ’বলৈ বাধ্য হ’ব লাগিব আৰু সময়ে তথা মানুহে ঠগিব।
৩। প্ৰকৃতিৰ কোনবোৰ সুন্দৰ নিয়মে পাহিক আকৃষ্ট কৰে?
উত্তৰ: প্ৰকৃতিৰ গছ-গছনিৰ মাজত থকা অপূৰ্ব মিলা-প্ৰীতি আৰু নিয়মানুৱৰ্তিতাই পাহিক আকৃষ্ট কৰে। তাই লক্ষ্য কৰে যে তামোল গছ আৰু আম গছজোপাৰ চেহেৰা আৰু পাতৰ আকাৰ ভিন্ন হ’লেও দুয়ো ওচৰা-উচৰিকৈ মিলা-প্ৰীতিৰে থাকে। ঠিক তেনেদৰে কলগছৰ কাষতে থকা নেমুগছৰ কাঁইটে কলগছজোপাক কেতিয়াও বিন্ধিবলৈ নাযায়। প্ৰকৃতিৰ এই সুন্দৰ নিয়মবোৰ গছবোৰে মানি চলে বাবেই পাহিয়ে গছ-গছনি ভাল পায়।
৪। কাজিৰঙালৈ যাবলৈ ওলাওঁতে পাহি আৰু পলক মাক আৰু দেউতাকে কি উপদেশ দিছিল?
উত্তৰ:
দেউতাকে উপদেশ দিছিল: শিক্ষকৰ লগ নেৰিবলৈ আৰু তেওঁলোকে কোৱা কথা মানি চলিবলৈ।
মাকে উপদেশ দিছিল: পৃথিৱীৰ ভিতৰতে প্ৰসিদ্ধ এখন অৰণ্যলৈ যোৱাৰ বাবে অৰণ্যৰ পৰা যিমান পাৰি শিকিবলৈ আৰু নিজৰ লগতে নিজৰ বয়-বস্তুবোৰ চম্ভালি ৰাখিবলৈ।
৫। ‘কামত ল’ৰা-ছোৱালী বুলি ভাগ নাই। যেনেকৈ কাম ভাগ কৰি দিছোঁ তেনেকৈ কৰা।’-এই কথাষাৰৰ বক্তা কোন? তেওঁ কিয় এই কথাষাৰ ক’বলগীয়া হৈছিল আঁতিগুৰি মাৰি লিখা।
উত্তৰ: এই কথাষাৰৰ বক্তা হ’ল অংকৰ শিক্ষক ৰঞ্জিত হাজৰিকা ছাৰ।
কাৰণ: কাজিৰঙা যাত্ৰাৰ বাছত শিক্ষকসকলে পাহি আৰু বিদিশাক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সংখ্যা গণনা কৰা আৰু অসুবিধাবোৰ চোৱাচিতা কৰাৰ দায়িত্ব দিছিল; আনহাতে সৌৰভ আৰু আফতাবক খাদ্যবস্তু আৰু পানীৰ বটল বিতৰণৰ দায়িত্ব দিছিল। কিন্তু সৌৰভ আৰু আফতাবে কামটো টান পাই ক’লে যে সিহঁত ল’ৰা বাবে শাসন আৰু অসুবিধা চোৱাচিতা কৰিব পাৰিব আৰু পাহিহঁতে খাদ্য বিতৰণ কৰক। ল’ৰা-ছোৱালীৰ মাজত এনে কামৰ বিভাজন আৰু বৈষম্যমূলক চিন্তা দেখি শিক্ষকে খং কৰি সকলো কাম সকলোৱে কৰিব পৰা উচিত বুলি এই কথাষাৰ কৈছিল।
৬। কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত পল-আফতাবহঁত কি বিপদত পৰিছিল? এই বিপদৰ পৰা সিহঁতক কোনে উদ্ধাৰ কৰিছিল?
উত্তৰ: দুপৰীয়া সকলোৱে জিৰণি লোৱাৰ সময়ত পল, আফতাব আৰু সৌৰভে শিক্ষকক নজনোৱাকৈ আৱাসৰ পিছফালে ওলাই গৈছিল। তাত এখন বিলত নাৱৰীয়া নথকা এখন ফুটা নাও পাই তিনিওটা উঠিলে। নাওখন কিছুদূৰ যোৱাৰ পাছত মেটেকাৰ মাজত সোমাই পৰিল আৰু তলিৰ ফুটাৰে পানী সোমাই কাতি হৈ ডুব যাবলৈ ধৰিলে। সিহঁত তিনিওটাই সাঁতুৰিব নজনাৰ বাবে পানীত ডুবি নিশ্চিত মৃত্যুমুখত পৰাৰ উপক্ৰম হৈছিল।
বিলৰ কাষেৰে পাৰ হৈ যোৱা পাঁচজনী স্থানীয় ছোৱালীয়ে— দীপালী, ৰুমী, শেৱালি, জিনা আৰু লক্ষীয়ে সিহঁতৰ চিঞৰ শুনি পানীত জঁপিয়াই সাঁতুৰি সিহঁতক উদ্ধাৰ কৰিছিল।
৭। শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰীসকলে অৰণ্য দৰ্শনৰ কাৰ্যসূচী কিয় বাতিল কৰিব খুজিছিল? ইয়াৰ পিছৰ পৰিস্থিতি কি হ’ল বহলাই লিখা।
উত্তৰ: পল, আফতাব আৰু সৌৰভে শিক্ষকসকলৰ আদেশ অমান্য কৰি মনে মনে ওলাই গৈ ফুটা নাৱত উঠি মৃত্যুমুখৰ পৰা কথমপিহে ৰক্ষা পৰিছিল। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক সুস্থ শৰীৰেৰে ঘৰলৈ নিয়াটো শিক্ষকসকলৰ প্ৰধান কৰ্তব্য হোৱা বাবে আৰু এনে দায়িত্বহীন কামৰ শাস্তি হিচাপে শিক্ষকসকলে পিছদিনাৰ অৰণ্য দৰ্শন বাতিল কৰি উভতি যোৱাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল।
ইয়াৰ পিছৰ পৰিস্থিতি: এই কথা শুনি সমগ্ৰ কোঠালিটো নিস্তব্ধ হৈ পৰিল। পাহিয়ে থিয় হৈ ক’লে যে দোষ নকৰাসকলে শাস্তি পোৱাটো অনুচিত, বৰঞ্চ দোষ কৰা কেইজনক এৰি বাকীসকলক নিয়া হওক। পলেও নিজৰ ভুল স্বীকাৰ কৰি বাকীসকলক অৰণ্য দৰ্শনলৈ লৈ যাবলৈ অনুৰোধ কৰিলে। অৱশেষত শিক্ষকসকলে আলোচনা কৰি সিদ্ধান্ত ল’লে যে এই যাত্ৰাৰ অভিজ্ঞতাৰে সকলোৱে এখন ৰচনা লিখিব লাগিব আৰু তাত পলহঁতে নিজৰ ভুল আৰু কথমপি ৰক্ষা পৰাৰ কথা স্বীকাৰ কৰি লিখিব লাগিব। এই চৰ্তত শিক্ষকসকলে সকলোকে অৰণ্য দৰ্শনৰ অনুমতি দিয়ে আৰু সকলোৱে আনন্দ প্ৰকাশ কৰে।
৮। মহীচন্দ্ৰ মিৰি কোন? কাজিৰঙাক বিশ্ব দৰবাৰত চিনাকি কৰাই দিবলৈ তেওঁ কেনে ভূমিকা লৈছিল?
উত্তৰ: মহীচন্দ্ৰ মিৰি আছিল কাজিৰঙাৰ প্ৰথম ভাৰতীয় তথা অসমীয়া বন বিষয়া। তেওঁ কাজিৰঙাৰ গঁড় আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ চিৰিয়াখানালৈ পঠিয়াই সমগ্ৰ বিশ্ববাসীক প্ৰথম জনাইছিল যে কাজিৰঙা অৰণ্যই হৈছে এশিঙীয়া গঁড়ৰ প্ৰধান বসতিস্থল। এইদৰে তেওঁ বিশ্বৰ মানচিত্ৰত কাজিৰঙাক চিনাকি কৰাই দিছিল।
৯। নিগনা চিকাৰীৰ প্ৰকৃত নাম কি? তেওঁ কাক প্ৰথমে কাজিৰঙাৰ গঁড় দেখুৱাইছিল?
উত্তৰ: নিগনা চিকাৰীৰ প্ৰকৃত নাম আছিল বাপীৰাম হাজৰিকা। তেওঁ ব্ৰিটিছ ভাইচৰয় লৰ্ড কাৰ্জনৰ পত্নী মেৰী কাৰ্জন (লেডী কাৰ্জন)ক প্ৰথমে কাজিৰঙাৰ গঁড় দেখুৱাইছিল।
১০। কাজিৰঙালৈ যাত্ৰা কৰি কি কি বিশেষ শিক্ষা লাভ কৰিলে বুলি শিক্ষাৰ্থীসকলে শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰীসকলক অৱগত কৰিছিল?
উত্তৰ: শিক্ষাৰ্থীসকলে লাভ কৰা বিশেষ শিক্ষাসমূহ হ’ল:
পাহি: নিজে কৰিব পৰা কামসমূহ নিজেই কৰিব লাগে, আনে কৰি দিব বুলি বাট চাব নালাগে।
বিদিশা: গছ-গছনি হ’ল বনৰ জীৱ-জন্তু আৰু মানুহৰ বন্ধু, গছ নহ’লে আমি জীয়াই থাকিব নোৱাৰোঁ।
পল: ল’ৰা আৰু ছোৱালী সকলো সমান।
আফতাব: আত্মৰক্ষা কৰিব নাজানিলে মৰসাহ দেখুওৱাটো মূৰ্খৰ কাম।
সৌৰভ: দলীয়ভাৱে ক’ৰবালৈ গ’লে অনুশাসন আৰু শৃংখলা মানি চলাটো অতি জৰুৰী।
ভাষা-বিষয়ক প্ৰশ্নোত্তৰ
১। বাক্য ৰচনা কৰা:
ককাই-ভনী: পল আৰু পাহি দুয়ো মৰমৰ ককাই-ভনী।
টুলুং-ভুটুং: ধুমুহাত বিলৰ পানীৰ মাজত নাওখন টুলুং-ভুটুং কৰিবলৈ ধৰিলে।
চিঞৰ-বাখৰ: বিপদত পৰি ল’ৰাকেইটাই উদ্ধাৰৰ বাবে চিঞৰ-বাখৰ আৰম্ভ কৰিলে।
মানুহ-দুনুহ: দুপৰীয়াৰ নিৰ্জন পথাৰখনত কোনো মানুহ-দুনুহ নাছিল।
তিতি-বুৰি: বৰষুণত তিতি-বুৰি ল’ৰাটো ঘৰলৈ উভতি আহিল।
২। মূৰ্দ্ধন্য ‘ণ’ হোৱাৰ কাৰণ দৰ্শোৱা:
অৰণ্য: ‘ৰ’ বৰ্ণৰ পিছত থকা বাবে মূৰ্দ্ধন্য ‘ণ’ হৈছে (ণত্ববিধিৰ নিয়ম অনুসৰি ঋ, ৰ, ষ-ৰ পিছত ‘ণ’ হয়)।
অৰ্পণ: ‘ৰ’ (ৰেফ) আৰু প-বৰ্গীয় বৰ্ণ ‘প’-ৰ ব্যৱধান থাকিলেও পিছত মূৰ্দ্ধন্য ‘ণ’ হয়।
কণ্ঠ: ট-বৰ্গৰ বৰ্ণ ‘ঠ’-ৰ লগত যুক্ত হোৱা বাবে মূৰ্দ্ধন্য ‘ণ’ হৈছে।
ওৰণি: তদ্ভৱ/স্বাভাৱিক শব্দ হিচাপে ‘ৰ’-ৰ পিছত মূৰ্দ্ধন্য ‘ণ’ হৈছে।
পোৰণি: ‘ৰ’-ৰ পিছত থকা বাবে মূৰ্দ্ধন্য ‘ণ’ হৈছে।
আড়ম্বৰপূৰ্ণ: ‘ৰ’ (ৰেফ)-ৰ পিছত থকা বাবে মূৰ্দ্ধন্য ‘ণ’ হৈছে।