প্ৰশ্ন ১: অসমৰ ভূ-প্ৰাকৃতিক ভাগকেইটা কি কি?

উত্তৰ: ভূ-তাত্বিক গঠন আৰু ভূ-ৰূপৰ ভিত্তিত অসমৰ ভূ-প্ৰকৃতিক প্ৰধানকৈ ৪ টা ভাগত ভাগ কৰা হৈছে:

1. ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকা

2. বৰাক উপত্যকা 

3. কাৰ্বি মালভূমি

4. বৰাইল আৰু দক্ষিণৰ পৰ্বতৰাশি

প্ৰশ্ন ২: ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ ভূ-প্ৰাকৃতিক অঞ্চলকেইটা কি কি?

উত্তৰ: সমগ্ৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাটোক উত্তৰৰ পৰা দক্ষিণলৈ চাৰিটা ভূ-প্ৰাকৃতিক অঞ্চলত ভাগ কৰা হৈছে:

1. উত্তৰৰ পাদদেশ অঞ্চল: নিম্ন হিমালয়ৰ পাদদেশৰ পলসুৱা শংকুৰে গঠিত অঞ্চল।

2. ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ আৰু দক্ষিণ পাৰৰ সমভূমি অঞ্চল: নদীয়ে কঢ়িয়াই অনা সাৰুৱা পলসেৰে গঠিত সমতল।

3. ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ প্লাৱনভূমি আৰু চৰ-চাপৰি অঞ্চল: বানপানী প্ৰভাৱিত সক্ৰিয় প্লাৱনভূমি আৰু নদীদ্বীপ অঞ্চল।

4. দক্ষিণৰ পাদদেশ অঞ্চল: মেঘালয়, কাৰ্বি মালভূমি আৰু নগা পৰ্বতৰ নামনিৰ পাহাৰীয়া পাদদেশ।

প্ৰশ্ন ৩: ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ আৰু দক্ষিণ পাৰৰ প্ৰত্যেকৰে চাৰিখনকৈ প্ৰধান উপনৈৰ নাম লিখা।

উত্তৰ:

• উত্তৰ পাৰৰ ৪ খন প্ৰধান উপনৈ: ১. সোৱণশিৰি, ২. জীয়াভৰলী, ৩. মানাহ, ৪. পাগলাদিয়া (বা ৰঙানদী, বৰনদী)।

• দক্ষিণ পাৰৰ ৪ খন প্ৰধান উপনৈ: ১. বুঢ়ীদিহিং, ২. দিখৌ, ৩. ধনশিৰি (দক্ষিণ), ৪. কপিলী (বা দিচাং, কুলশী)।

প্ৰশ্ন ৪: ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ সমভূমি অঞ্চলটোৰ চমু বৰ্ণনা দিয়া।

উত্তৰ: ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু ইয়াৰ অসংখ্য উপনৈয়ে উত্তৰৰ হিমালয় আৰু দক্ষিণৰ পাহাৰ-মালভূমিৰ পৰা কঢ়িয়াই অনা পলস, বালি আৰু বোকা জমা হৈ উত্তৰ আৰু দক্ষিণ পাৰৰ সমভূমি অঞ্চল গঠন হৈছে। এই সমভূমি অঞ্চল অত্যন্ত সাৰুৱা, পলসুৱা আৰু ধান, চাহ, মৰাপাট আদি কৃষিৰ বাবে উপযোগী। ইয়াত যাতায়াত ব্যৱস্থা সুচল আৰু জনবসতি অতি ঘন। উত্তৰ পাৰৰ সমভূমি নামনিত ৩০ কিমি আৰু উজনিত গড়ে ১০ কিমি বহল। দক্ষিণ পাৰৰ সমভূমি মেঘালয় মালভূমিৰ বাবে নামনিত ঠেক যদিও উজনি অংশত বহল।

প্ৰশ্ন ৫: ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ প্লাৱনভূমি অঞ্চলটোৰ চমু বৰ্ণনা দিয়া।

উত্তৰ: ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী আৰু ইয়াৰ উপনৈসমূহৰ দুয়োপাৰে বাৰিষা বানপানীয়ে বুৰাই পেলোৱা অঞ্চল আৰু নদীৰ মাজৰ চৰ-চাপৰিসমূহক লৈ প্লাৱনভূমি গঠিত। ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীখন অসমত ৬-৮ কিমি পৰ্যন্ত বহল। নদীখনৰ বুকুত প্ৰায় ৬০০ ৰো অধিক সৰু-বৰ বালিচৰ আছে, যাৰ ভিতৰত বিশ্ববিখ্যাত নদীদ্বীপ ‘মাজুলী’ অন্যতম। প্লাৱনভূমিত অসংখ্য বিল, জলাশয় আৰু তটবান্ধ দেখা যায়। বাৰিষা গৰাখহনীয়া আৰু বানপানীয়ে এই অঞ্চলত বিস্তৰ ক্ষতিসাধন কৰে।

প্ৰশ্ন ৬: মাজুলীৰ ভৌগোলিক অৱস্থান আৰু সৃষ্টি সম্পৰ্কে লিখা।

উত্তৰ:

• অৱস্থান: মাজুলী ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ বুকুত অৱস্থিত পৃথিৱীৰ অন্যতম বৃহৎ নদীদ্বীপ আৰু অসমৰ এখন সুকীয়া জিলা। ইয়াৰ মাটিকালি প্ৰায় ৪২২ বৰ্গ কিমি আৰু ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি জনসংখ্যা প্ৰায় ১.৬৮ লাখ।

• সৃষ্টি: ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী আৰু ইয়াৰ উত্তৰ পাৰৰ সোৱণশিৰি নদীৰ পলস অৱক্ষেপণ আৰু ১৭৫০ চনৰ প্ৰলয়ংকাৰী বানপানী তথা ভূমিকম্পৰ ফলত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ সুঁতি বিভক্ত হৈ এই বিশাল বালিচৰ/নদীদ্বীপৰ সৃষ্টি হয়। বৰ্তমান গৰাখহনীয়াৰ বাবে মাজুলীৰ মাটিকালি ক্ৰমাগতভাৱে হ্ৰাস পাইছে।

প্ৰশ্ন ৭: বৰাক উপত্যকাৰ চাৰিসীমা আৰু বৈশিষ্ট্য চমুকৈ বৰ্ণনা কৰা।

উত্তৰ:

• চাৰিসীমা: বৰাক উপত্যকাৰ উত্তৰে মেঘালয় মালভূমি আৰু বৰাইল পৰ্বত, পূবে মণিপুৰৰ পাহাৰীয়া অঞ্চল, দক্ষিণে মিজো পাহাৰ আৰু পশ্চিমে বাংলাদেশৰ চিলেট জিলাৰ সমভূমি।

• বৈশিষ্ট্য: বৰাক নদীখনে অসমত কাছাৰ, কৰিমগঞ্জ আৰু হাইলাকান্দি জিলাৰ মাজেৰে প্ৰায় ২২৫ কিমি বৈ গৈছে। বৰাক আৰু ইয়াৰ উপনৈসমূহৰ (চিৰি, জাতিংগা, সোণাই, ধলেশ্বৰী আদি) পলসেৰে এই সাৰুৱা সমভূমি গঠিত হৈছে। ইয়াত ধান আৰু চাহ খেতি প্ৰচুৰ পৰিমাণে হয়।

প্ৰশ্ন ৮: কাৰ্বি মালভূমিৰ চাৰিসীমা আৰু বৈশিষ্ট্য চমুকৈ বৰ্ণনা কৰা।

উত্তৰ: কাৰ্বি মালভূমি ভূতাত্ত্বিকভাৱে মেঘালয় মালভূমিৰ এক অংশ। কপিলী নদীৰ উপত্যকাই ইয়াক দুটা খণ্ডত ভাগ কৰিছে:

1. পূব খণ্ড: ৰেংমা পাহাৰক সামৰি কাৰ্বি আংলং জিলাৰ ডিফু আৰু বোকাজান মহকুমাত বিস্তৃত। ই পশ্চিম খণ্ডতকৈ দুগুণে ডাঙৰ।

2. পশ্চিম খণ্ড: কাৰ্বি আংলঙৰ পশ্চিম কাৰ্বি আংলং (হামৰেণ মহকুমা) অঞ্চলক সামৰি লৈছে। ইয়াৰ গড় উচ্চতা প্ৰায় ১০০-৩০০ মিটাৰ। কপিলী আৰু বৰাপানী নদীয়ে ইয়াৰ ভূ-প্ৰকৃতি গঢ় দিছে।

প্ৰশ্ন ৯: বৰাইল আৰু দক্ষিণৰ পৰ্বত ৰাশিৰ বৈশিষ্ট্য চমুকৈ বৰ্ণনা কৰা।

উত্তৰ: নাগালেণ্ডৰ টুৱেনচাঙৰ পৰা পশ্চিমলৈ বিস্তৃত হোৱা বৰাইল পৰ্বতৰ এটা অংশ অসমৰ ডিমা হাছাও জিলাত বিয়পি আছে। বৰাইল পৰ্বতে পূবৰ নগা পৰ্বত আৰু পশ্চিমৰ মেঘালয় মালভূমিক সংযোগ কৰিছে। এই পৰ্বতমালাই অসমক দুটা ভাগত বিভক্ত কৰিছে— উত্তৰলৈ ঢাল খোৱা অংশটো ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ অন্তৰ্গত আৰু দক্ষিণলৈ ঢাল খোৱা অংশটো বৰাক উপত্যকাৰ অন্তৰ্গত। ইয়াৰ শৃংগসমূহ ওখ আৰু পাহাৰীয়া সৌন্দৰ্যৰে ভৰপূৰ (যেনে— হাফলং)।

প্ৰশ্ন ১০: অসমৰ জলবায়ু কোন শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্গত? ইয়াৰ বৈশিষ্ট্য সম্পৰ্কে চমুকৈ লিখা।

উত্তৰ: অসমৰ জলবায়ু উপক্ৰান্তীয় মৌচুমী (Sub-tropical Monsoon) শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্গত।

প্ৰধান বৈশিষ্ট্যসমূহ:

• গ্ৰীষ্মকালত প্ৰচুৰ বৰষুণ, অধিক আৰ্দ্ৰতা আৰু মধ্যমীয়া উত্তাপ (গড়ে ৩৫°C পৰ্যন্ত)।

• শীতকালত শুকান বতৰ, অতি কম বৰষুণ, পুৱা ঘন কুঁৱলী আৰু নিম্ন উষ্ণতা (গড়ে ৭°C পৰ্যন্ত)।

• ৰাজ্যখনত বাৰ্ষিক গড় বৰষুণৰ পৰিমাণ প্ৰায় ২০০ ছেন্টিমিটাৰ।

প্ৰশ্ন ১১: গ্ৰীষ্মকালত অসমত বৰষুণ হোৱাৰ মূল কাৰণ কি?

উত্তৰ: গ্ৰীষ্মকালত আৰৱ সাগৰ আৰু বংগোপসাগৰৰ পৰা বলি অহা আৰ্দ্ৰ দক্ষিণ-পশ্চিম মৌচুমী বতাহ (South-West Monsoon Wind) অসমৰ চাৰিওকাষৰ হিমালয় পৰ্বতমালা, মেঘালয় মালভূমি আৰু বৰাইল পৰ্বতত বাধাপ্ৰাপ্ত হৈ ওপৰলৈ উঠি ঘনীভূত হয়। এনে শৈলোৎক্ষেপণ (Orographic) আৰু চক্ৰবাত প্ৰক্ৰিয়াৰ বাবেই গ্ৰীষ্মকালত অসমত ধাৰাসাৰ বৰষুণ হয়।

প্ৰশ্ন ১২: অসমৰ জলবায়ুত প্ৰভাৱ পেলোৱা ভৌগোলিক কাৰকসমূহ চমুকৈ আলোচনা কৰা।

উত্তৰ: অসমৰ জলবায়ুত প্ৰভাৱ পেলোৱা প্ৰধান ভৌগোলিক কাৰকসমূহ হ’ল:

1. অক্ষাংশীয় অৱস্থান: ২৪°০৯’ উত্তৰৰ পৰা ২৭°৫৮’ উত্তৰ অক্ষাংশৰ মাজত অৱস্থিত হোৱা বাবে ই উপক্ৰান্তীয় বলয়ত পৰে।

2. চাৰিওকাষৰ পাহাৰীয়া ভূ-প্ৰকৃতি: উত্তৰে হিমালয় আৰু দক্ষিণে মেঘালয়-বৰাইল পৰ্বতে মৌচুমী বতাহক আৱদ্ধ কৰি প্ৰচুৰ বৰষুণ ঘটায় আৰু উত্তৰৰ চেঁচা বতাহক বাধা দিয়ে।

3. বংগোপসাগৰৰ নৈকট্য: বংগোপসাগৰৰ ওচৰত থকা বাবে আৰ্দ্ৰ মৌচুমী বতাহে সহজে প্ৰৱেশ কৰিব পাৰে।

4. স্থানীয় বতাহ আৰু জলাশয়: ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু বৰাক নদী, অলেখ বিল আৰু আৰ্দ্ৰভূমিয়ে স্থানীয়ভাৱে জলবায়ু সমভাৱাপন্ন কৰি ৰাখে।

প্ৰশ্ন ১৩: অসমৰ প্ৰধান ঋতু কেইটা কি কি? ঋতুভেদে উষ্ণতা আৰু বৰষুণৰ বিতৰণ সম্পৰ্কে চমুকৈ লিখা।

উত্তৰ: অসমত প্ৰধানকৈ ৪ টা ঋতু অনুভূত হয়:

1. প্ৰাক্-মৌচুমী কাল (মাৰ্চ – মে’): উত্তাপ লাহে লাহে বাঢ়ে, আবেলি বিজুলী-ঢেৰেকণিৰে বৰদৈচিলা ধুমুহা-বৰষুণ হয়।

2. মৌচুমী কাল বা বাৰিষাকাল (জুন – ছেপ্টেম্বৰ): গৰম আৰু আৰ্দ্ৰতা অধিক হয় (গড়ে ৩৫°C) আৰু বছৰৰ মুঠ বৰষুণৰ প্ৰায় ৭০% এই সময়ত হয়। বানপানীৰ সৃষ্টি হয়।

3. প্ৰত্যাৱৰ্তিত মৌচুমী কাল (অক্টোবৰ – নৱেম্বৰ): মৌচুমী বতাহ উভতি যায়, বৰষুণ কমে, ৰাতি আৰু পুৱা কুঁৱলী পৰে আৰু উত্তাপ হ্ৰাস পায়।

4. শুষ্ক শীতকাল (ডিচেম্বৰ – ফেব্ৰুৱাৰী): উত্তাপ ১০°C ৰ তললৈ নামি যায় (গড়ে ৭°C), বৰষুণ প্ৰায় নহয় আৰু বতৰ শুকান আৰু ঘন কুঁৱলীৰে আচ্ছন্ন থাকে।

প্ৰশ্ন ১৪: অসমৰ সৰ্বোচ্চ আৰু সৰ্বনিম্ন বৰষুণ হোৱা ঠাই দুখনৰ নাম আৰু বৰষুণৰ পৰিমাণ লিখা।

উত্তৰ:

• সৰ্বোচ্চ বৰষুণ হোৱা ঠাই: উত্তৰ লখিমপুৰ (বাৰ্ষিক গড় বৰষুণ প্ৰায় ৩৩৫ ছেন্টিমিটাৰ)।

• সৰ্বনিম্ন বৰষুণ হোৱা ঠাই: নগাঁও জিলাৰ লামডিং (বাৰ্ষিক গড় বৰষুণ প্ৰায় ১২৯ ছেন্টিমিটাৰ)।

প্ৰশ্ন ১৫: অসমৰ সকলো ঠাইত সমান পৰিমাণে কিয় বৰষুণ নহয়?

উত্তৰ: অসমৰ ভূ-প্ৰকৃতিৰ উচ্চতাৰ তাৰতম্য আৰু পাহাৰৰ অৱস্থানৰ বাবে সকলো ঠাইতে সমান বৰষুণ নহয়। পাহাৰৰ প্ৰতিবাত ঢালত (যেনে— হিমালয়ৰ পাদদেশ আৰু মেঘালয় সীমান্তৰ ওচৰত) দক্ষিণ-পশ্চিম মৌচুমী বতাহে বাধা পাই প্ৰচুৰ শৈলোৎক্ষেপ বৰষুণ দিয়ে (২৫০-৩০০ চেমি)। কিন্তু কাৰ্বি পাহাৰ আৰু বৰাইল পৰ্বতৰ অনুবাত ঢালত (অনাবৃষ্টি অঞ্চল) পৰা বাবে নগাঁৱৰ লংকা-লামডিং অঞ্চলত বৰষুণ বহুগুণে কমি যায় (১২৯ চেমি)।

প্ৰশ্ন ১৬: অসমৰ বৰষুণৰ স্থানিক বিতৰণ সম্পৰ্কে চমুকৈ লিখা।

উত্তৰ: অসমত বাৰ্ষিক গড় বৰষুণ প্ৰায় ২০০ চেমি হ’লেও ইয়াৰ স্থানিক বিতৰণ এনেধৰণৰ:

• অধিক বৰষুণ হোৱা অঞ্চল (২৫০ চেমিতকৈ বেছি): উজনি অসমৰ তিনিচুকীয়া, ডিব্ৰুগড়, ধেমাজি, লখিমপুৰ; নামনি অসমৰ ধুবুৰী, কোকৰাঝাৰ আৰু দক্ষিণৰ বৰাক উপত্যকা (কাছাৰ, কৰিমগঞ্জ, হাইলাকান্দি)।

• মধ্যমীয়া বৰষুণ হোৱা অঞ্চল (১৫০-২০০ চেমি): গুৱাহাটী, তেজপুৰ, মঙলদৈ, বঙাইগাঁও আদি মধ্য ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকা।

• কম বৰষুণ হোৱা অঞ্চল (১৫০ চেমিতকৈ কম): কাৰ্বি আংলং আৰু নগাঁও জিলাৰ দক্ষিণ অংশ (লংকা-লামডিং অঞ্চলত মাত্ৰ ১২৯ চেমি)।

প্ৰশ্ন ১৭: অসমত পোৱা মৃত্তিকাৰ প্ৰকাৰসমূহৰ চমু বৰ্ণনা দিয়া।

উত্তৰ: অসমৰ মৃত্তিকাক প্ৰধানকৈ ৪ টা ভাগত ভগাব পাৰি:

1. পলসুৱা মৃত্তিকা (Alluvial Soil): ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু বৰাক উপত্যকাত পোৱা যায়। ই দুই প্ৰকাৰৰ— (ক) নতুন পলসুৱা মাটি (নদীৰ কাষৰীয়া সাৰুৱা ধোঁৱা বৰণীয়া মাটি) আৰু (খ) পুৰণি পলসুৱা মাটি (উচ্চ সমভূমিৰ মুগা বৰণীয়া অম্লীয় মাটি)।

2. গিৰিপদ মৃত্তিকা (Piedmont Soil): হিমালয়ৰ পাদদেশৰ ভাৱৰ আৰু তৰাই অঞ্চলত পোৱা অমিশ্ৰিত শিল-বালি আৰু বোকাময় মাটি।

3. পাহাৰীয়া মৃত্তিকা (Hill Soil): কাৰ্বি আংলং, ডিমা হাছাও আৰু মেঘালয় সীমান্তৰ পাহাৰীয়া এলেকাত পোৱা ৰঙা বালিয়া আৰু ৰঙা পলসুৱা অম্লীয় মাটি।

4. লেটেৰাইট বা কংকৰ মৃত্তিকা (Laterite Soil): ডিমা হাছাও আৰু কাৰ্বি মালভূমিৰ কিছু অংশত পোৱা ক’লা-ৰঙচুৱা বালিআঁহীয়া অনুৰ্বৰ মাটি।

প্ৰশ্ন ১৮: অসমত মৃত্তিকাৰ অৱক্ষয়ৰ কাৰণসমূহ কি কি?

উত্তৰ: অসমত মাটিৰ গুণাগুণ নষ্ট হোৱা আৰু ক্ষয় হোৱাৰ প্ৰধান কাৰণসমূহ হ’ল:

1. বনাঞ্চল ধ্বংস আৰু গছ-গছনি কটাৰ ফলত পৃষ্ঠ মৃত্তিকাৰ তীব্ৰ ক্ষয়।

2. পাহাৰীয়া অঞ্চলত অৱৈজ্ঞানিকভাৱে কৰা ঝুম খেতি (Jhum cultivation)।

3. এঢলীয়া পাহাৰৰ ঢালত মাটি চহাই অবিবেচকভাৱে খেতি কৰা।

4. সমভূমি আৰু নগৰাঞ্চলত সৃষ্টি হোৱা কৃত্ৰিম বানপানী আৰু পানী জমা হোৱা (জলবন্ধন) সমস্যা।

5. অধিক উৎপাদনৰ লোভত খেতিপথাৰত অত্যাধিক ৰাসায়নিক সাৰ আৰু কীটনাশক প্ৰয়োগ।

প্ৰশ্ন ১৯: বৰ্তমান অসমৰ জনসংখ্যা কিমান?

উত্তৰ: ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি অসমৰ মুঠ জনসংখ্যা হৈছে ৩,১২,০৫,৫৭৬ জন (প্ৰায় ৩ কোটি ১২ লাখ বা ৩১.২ নিযুত)।

প্ৰশ্ন ২০: অসমৰ অৰণ্যসমূহক কি কি ভাগত ভাগ কৰিব পাৰি?

উত্তৰ: প্ৰাকৃতিক গঠন আৰু উদ্ভিদৰ বৈশিষ্ট্য অনুসৰি অসমৰ অৰণ্যক ৫ টা ভাগত ভাগ কৰা হৈছে:

1. ক্ৰান্তীয় চিৰসেউজীয়া অৰণ্য (Tropical Evergreen Forest)

2. ক্ৰান্তীয় অৰ্ধ-চিৰসেউজীয়া অৰণ্য (Tropical Semi-Evergreen Forest)

3. ক্ৰান্তীয় আৰ্দ্ৰ পৰ্ণপাতী অৰণ্য (Tropical Moist Deciduous Forest)

4. নৈপৰীয়া অৰণ্য (Riverine Forest)

5. ক্ৰান্তীয় শুষ্ক পৰ্ণপাতী অৰণ্য (Tropical Dry Deciduous Forest)

প্ৰশ্ন ২১: বৰ্ষাৰণ্য কাক বোলে? অসমৰ বৰ্ষাৰণ্যৰ বৈশিষ্ট্য লিখা।

উত্তৰ: বাৰ্ষিক ৩০০ ছেন্টিমিটাৰ বা তাতোকৈ অধিক বৃষ্টিপাত হোৱা অঞ্চলত গঢ়ি উঠা ডাঠ ক্ৰান্তীয় চিৰসেউজীয়া অৰণ্যক বৰ্ষাৰণ্য (Rainforest) বোলে।

অসমৰ বৰ্ষাৰণ্যৰ বৈশিষ্ট্য:

• তিনিচুকীয়া, ডিব্ৰুগড় জিলাৰ দক্ষিণ অংশ (জয়পুৰ-দিহিং পাটকাই) আৰু বৰাক উপত্যকাৰ পাহাৰীয়া অঞ্চলত দেখা যায়।

• অৰণ্যখন তিনিটা তৰপত বিভক্ত: ওপৰৰ তৰপত হোলোং, মেকাই আদি ৪৫ মিটাৰ ওখ গছ; মাজৰ তৰপত নাহৰ, চাম আদি মজলীয়া গছ; আৰু তলৰ তৰপত বাঁহ, বেত, লতা, কপৌফুল আদি থাকে।

• বছৰৰ কোনো সময়তে গছৰ পাত একেলগে নসৰে বাবে সদায় ডাঠ সেউজীয়া হৈ থাকে।

প্ৰশ্ন ২২: নৈপৰীয়া অৰণ্যৰ গুৰুত্ব আৰু বৰ্তমানৰ সংকট সম্পৰ্কে চমুকৈ লিখা।

উত্তৰ:

• গুৰুত্ব: ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু ইয়াৰ উপনৈসমূহৰ কাষৰীয়া জীপাল প্লাৱনভূমিত নৈপৰীয়া অৰণ্য থাকে (যেনে— কাজিৰঙা, ওৰাং, পবিতৰা, ডিব্ৰু-ছৈখোৱা)। ইয়াত নল, খাগৰি, ইকৰা, কঁহুৱা আদি ওখ ঘাঁহনি আৰু শিমলু, ঔ, চোম গছ থাকে। ই এশিঙীয়া গঁড়, বনৰীয়া ম’হ, হাতী আৰু পখিলা-চৰাইৰ প্ৰধান আশ্ৰয়স্থল।

• বৰ্তমানৰ সংকট: জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ বাবে কৃষিভূমিৰ সম্প্ৰসাৰণ, চৰ-চাপৰিত মানুহৰ অবৈধ বসতি স্থাপন, গৰাখহনীয়া আৰু নদী প্ৰদূষণৰ ফলত নৈপৰীয়া অৰণ্য দ্ৰুতগতিত সংকুচিত আৰু ধ্বংস হৈ আহিছে।

প্ৰশ্ন ২৩: কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ অৱস্থান আৰু মাটিকালি লিখা।

উত্তৰ:

• অৱস্থান: গোলাঘাট, নগাঁও আৰু শোণিতপুৰ জিলাত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দক্ষিণ পাৰত অৱস্থিত।

• মাটিকালি: প্ৰায় ৮৫৮.৯৮ বৰ্গ কিলোমিটাৰ। (ই এশিঙীয়া গঁড়ৰ বাবে বিশ্ববিখ্যাত ইউনেস্কো বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ)।

প্ৰশ্ন ২৪: অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানকেইখনৰ নাম আৰু অৱস্থান লিখা।

উত্তৰ: পাঠ্যপুথি অনুসৰি অসমৰ ৫ খন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ নাম আৰু অৱস্থান:

(টোকা: শেহতীয়াকৈ ৰাইমনা আৰু দিহিং পাটকাইক ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান হিচাপে স্বীকৃতি দিয়াত অসমত বৰ্তমান মুঠ ৭ খন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আছে)।

প্ৰশ্ন ২৫: অভয়াৰণ্যসমূহে কেনেকৈ প্ৰাকৃতিক ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৰে লিখা।

উত্তৰ: অভয়াৰণ্যসমূহে মানুহৰ ধ্বংসাত্মক হস্তক্ষেপৰ পৰা বিলুপ্তপ্ৰায় বন্যপ্ৰাণী আৰু উদ্ভিদসমূহক প্ৰাকৃতিক বাসস্থানত সুৰক্ষা প্ৰদান কৰে। ই খাদ্য শৃংখল অক্ষুণ্ণ ৰাখে, জৈৱ-বৈচিত্ৰ্য সংৰক্ষণ কৰে, মাটিৰ ক্ষয় আৰু গোলকীয় উত্তাপ বৃদ্ধি ৰোধ কৰে আৰু স্থানীয় জলবায়ু সুস্থিৰ ৰাখি প্ৰকৃতিৰ ভাৰসাম্য বজাই ৰখাত সহায় কৰে।

প্ৰশ্ন ২৬: স্বাধীনতাৰ পিছৰ কালছোৱাত অসমৰ প্ৰশাসনিক বিভাগৰ পৰিৱৰ্তন সম্পৰ্কে লিখা।

উত্তৰ: ১৯৪৭ চনত স্বাধীনতাৰ সময়ত ছিলেট অংশ পূব পাকিস্তানলৈ যোৱাৰ পিছত অসমত ১১ খন জিলা আছিল আৰু ৰাজধানী আছিল শ্বিলং। পৰৱৰ্তী কালত অসমৰ পৰা সুকীয়া ৰাজ্য হিচাপে গঠিত হয়—

• ১৯৬৩ চনত নাগালেণ্ড পৃথক হয়।

• ১৯৭০ চনত মেঘালয় সুকীয়া ৰাজ্য হয়।

• ১৯৭১ চনত মিজোৰাম কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল (পিছলৈ ৰাজ্য) হিচাপে পৃথক হয়।

• ১৯৭৩ চনত অসমৰ ৰাজধানী শ্বিলঙৰ পৰা গুৱাহাটীৰ দিছপুৰলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়। ১৯৭১ চনৰ পৰা অসমৰ মাটিকালি ৭৮,৪৩৮ বৰ্গ কিমি অপৰিৱৰ্তিত আছে যদিও প্ৰশাসনিক সুবিধাৰ বাবে জিলাৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰা হৈছে।

প্ৰশ্ন ২৭: অসমৰ জিলা কেইখন আৰু সদৰ ঠাইৰ নাম লিখা।

উত্তৰ: পাঠ্যপুথি অনুসৰি অসমৰ জিলা আৰু সদৰ ঠাইৰ তালিকা (৩৩ খন জিলা):

প্ৰশ্ন ২৮: অসমৰ মাটিকালি কিমান? ৰাজ্যখনৰ ৰাজধানী ক’ত অৱস্থিত? ইয়াৰ মাটিকালি হিচাপে আটাইতকৈ ডাঙৰ আৰু আটাইতকৈ সৰু জিলাখনৰ নাম লিখা।

উত্তৰ:

• অসমৰ মাটিকালি: ৭৮,৪৩৮ বৰ্গ কিলোমিটাৰ।

• ৰাজধানী: দিছপুৰ (গুৱাহাটী)।

• মাটিকালি অনুসৰি সৰ্ববৃহৎ জিলা: কাৰ্বি আংলং (১০,৪৩৪ বৰ্গ কিমি)।

• মাটিকালি অনুসৰি আটাইতকৈ সৰু জিলা: কামৰূপ মহানগৰ (৯৫৫ বৰ্গ কিমি)।

প্ৰশ্ন ২৯: ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি অসমৰ জনসংখ্যা কিমান? জনসংখ্যা অনুসৰি ৰাজ্যখনৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ আৰু আটাইতকৈ সৰু জিলাখনৰ নাম লিখা।

উত্তৰ (২০১১ লোকপিয়ল অনুসৰি):

• মুঠ জনসংখ্যা: ৩,১২,০৫,৫৭৬ জন (প্ৰায় ৩.১২ কোটি)।

• জনসংখ্যা অনুসৰি সৰ্ববৃহৎ জিলা: নগাঁও জিলা (২৮,২৩,৭৬৮ জন বা ২.৮২ নিযুত)।

• জনসংখ্যা অনুসৰি আটাইতকৈ সৰু জিলা: ডিমা হাছাও জিলা (২,১৪,১০২ জন বা ২.১৪ লাখ)।

প্ৰশ্ন ৩০: চমুটোকা লিখা:

• (ক) অসম আৰু মৌচুমী জলবায়ু: অসমৰ জলবায়ু উপক্ৰান্তীয় মৌচুমী প্ৰকৃতিৰ। গ্ৰীষ্মকালত দক্ষিণ-পশ্চিম মৌচুমীৰ বাবে প্ৰচুৰ বৃষ্টিপাত আৰু শীতকালত উত্তৰ-পূব মৌচুমীৰ বাবে শুকান শীতল অৱস্থা বিৰাজ কৰে।

• (খ) দক্ষিণ-পশ্চিম মৌচুমী বতাহ: গ্ৰীষ্মকালত আৰৱ সাগৰ আৰু বংগোপসাগৰৰ পৰা অহা আৰ্দ্ৰ বতাহে অসমৰ পাহাৰবোৰত খুন্দা খাই জুনৰ পৰা ছেপ্টেম্বৰলৈ প্ৰচুৰ বৰষুণ দিয়ে (বাৰ্ষিক বৰষুণৰ ৭০%)।

• (গ) উত্তৰ-পূৱ মৌচুমী বতাহ: শীতকালত (অক্টোবৰ-নৱেম্বৰ) স্থলভাগৰ পৰা বংগোপসাগৰলৈ উভতি যোৱা শুকান বতাহ, যাৰ বাবে অসমত শীতকালত বৰষুণ নহয় আৰু কুঁৱলী পৰে।

• (ঘ) অসমৰ বাৰিষাকাল: জুনৰ পৰা ছেপ্টেম্বৰলৈ বিৰাজ কৰা এই কালছোৱাত সৰ্বাধিক বৰষুণ হয়, শালিধান ৰোৱা হয় আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰ-বৰাকত বানপানীৰ সৃষ্টি হয়।

• (ঙ) অসমৰ প্ৰাক্-মৌচুমীকাল: মাৰ্চৰ পৰা মে’ মাহলৈ বসন্ত ঋতুৰ সময়। দুপৰীয়া গৰম আৰু সন্ধিয়া বা ৰাতি বৰদৈচিলা ধুমুহা-বৰষুণ হয়; বহাগ বিহু এই সময়তে পৰে।

• (চ) অসমত বৰষুণৰ স্থানিক বিতৰণ: পাহাৰৰ কাষৰীয়া উত্তৰ লখিমপুৰ (৩৩৫ চেমি) আৰু শিলচৰত সৰ্বাধিক আৰু অনুবাত অঞ্চল নগাঁৱৰ লামডিঙত সৰ্বনিম্ন (১২৯ চেমি) বৰষুণ হয়।

• (ছ) অসমৰ প্ৰশাসনিক বিভাগ: ১৯৪৭ চনত ১১ খন জিলাৰ পৰা বিভাজিত হৈ বৰ্তমান অসমত ৩৩ খন জিলা আৰু দিছপুৰত ৰাজধানী অৱস্থিত।

• (জ) জিলা পৰ্যায়ত অসমৰ জনসংখ্যা: নগাঁও জিলাত সৰ্বাধিক (২৮.২৩ লাখ) আৰু ডিমা হাছাওত সৰ্বনিম্ন (২.১৪ লাখ) জনসংখ্যা বাস কৰে; কামৰূপ মহানগৰত ঘনত্ব সৰ্বাধিক (২০১০ জন/বৰ্গ কিমি)।

• (ঝ) বিটিএডি (BTAD): ২০০৩ চনত অসমৰ বড়ো জনগোষ্ঠীৰ স্বায়ত্তশাসনৰ বাবে গঠিত বড়োলেণ্ড টেৰিটৰিয়েল এৰিয়া ডিষ্ট্ৰিক্টছ। ইয়াৰ অন্তৰ্গত ৪ খন জিলা হ’ল— কোকৰাঝাৰ, চিৰাং, বাক্সা আৰু ওদালগুৰি।